ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ប្រៀបធៀប៖ លទ្ធផលឈ្នះដោយយុត្តិធម៌

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ ប្រៀបធៀប៖ លទ្ធផលឈ្នះដោយយុត្តិធម៌

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺជាសំណុំបទប្បញ្ញត្តិដែលគ្រប់គ្រងការប្រកួតបាល់ទាត់ផ្លូវការ ចាប់ពីចំនួនកីឡាករ រហូតដល់ការគណនាគ្រាប់បាល់ និងការផ្ដល់ទោស។ ក្រុមនីមួយៗអាចដាក់កីឡាករលើទីលានបានអតិបរមា ១១នាក់ ហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះត្រូវជាអ្នកចាំទី។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី សរុប ៩០នាទី មិនរាប់ម៉ោងបន្ថែម។ ច្បាប់ទាំងនេះត្រូវបានរៀបចំក្រោមស្តង់ដារ ច្បាប់បាល់ទាត់ពិភពលោករបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ សម្រាប់ការវាយតម្លៃប្រកួតនៅតំបន់កម្ពុជា ចំណុចសំខាន់មិនមែនគ្រាន់តែសួរថា “ក្រុមណាខ្លាំងជាង” ទេ ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យចំនួនកីឡាករអវត្តមាន កាតពិន័យ ស្ថិតិគ្រាប់បាល់ និងអត្ថប្រយោជន៍ម្ចាស់ផ្ទះ។ អនុវត្តការអានច្បាប់ទាំងនេះជាមូលដ្ឋាន មុនពេលវិភាគលទ្ធផល ឬសម្រេចចិត្តណាមួយ។

ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយបង្ហាញស្ថិតិ និងបរិបទប្រកួតបានច្បាស់ជាងការទាយតាមអារម្មណ៍។ ទោះជាយ៉ាងណា ការចូលរួមភ្នាល់មានហានិភ័យ ហើយមិនគួរប្រើប្រាស់ថវិកាដែលចាំបាច់សម្រាប់ជីវភាពឡើយ។

សម្រាប់អ្នកចង់ស្វែងយល់ពីទិន្នន័យប្រកួតបន្ថែម អាចពិនិត្យការណែនាំនេះ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

ចំណុចសំខាន់បំផុតនៃច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានអ្វីខ្លះ?

ច្បាប់ស្នូលរបស់បាល់ទាត់ ១១នាក់កំណត់ឲ្យមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម ការប្រកួត ៩០នាទី បាល់មួយ និងអាជ្ញាកណ្ដាលជាអ្នកអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិ។ បាល់ទាត់មិនកំណត់ឲ្យក្រុមឈ្នះដោយសារកាន់បាល់ច្រើនជាងគេឡើយ ប៉ុន្តែឈ្នះដោយសាររកបានគ្រាប់បាល់ច្រើនជាងគូប្រកួតនៅពេលចប់ការប្រកួត។

កំហុសដែលអ្នកមើលជាច្រើនច្រឡំ គឺគិតថាកីឡាករទាំង ១១នាក់ត្រូវមានតួនាទីថេរមិនអាចផ្លាស់ប្ដូរ។ តាមការពិត កីឡាករអាចប្ដូរទីតាំងបាន ប៉ុន្តែអ្នកចាំទីត្រូវសម្គាល់ខុសពីកីឡាករផ្សេង ហើយការប្ដូរអ្នកចាំទីត្រូវជូនដំណឹងទៅអាជ្ញាកណ្ដាល។ ច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បែងចែកបទប្បញ្ញត្តិជាច្បាប់ ១៧ផ្នែក ចាប់ពីទីលាន រហូតដល់ការទាត់បាល់ជ្រុង។

ចំណុចដែលត្រូវចាំមានដូចខាងក្រោម៖

• ក្រុមមួយមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ និងអប្បបរមា ៧នាក់ ដើម្បីបន្តការប្រកួត។
• អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមខ្លួន។
• ការប្រកួតផ្លូវការមួយមាន ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។
• ការប្ដូរកីឡាករអាស្រ័យលើបទប្បញ្ញត្តិការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតជាច្រើនអនុញ្ញាត ៥ដងក្នុងពេលធម្មតា។
• កាតលឿងជាការព្រមាន ខណៈកាតក្រហមធ្វើឲ្យកីឡាករចាកចេញពីទីលាន។

មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគស្ថិតិបាល់ទាត់

ការកំណត់អប្បបរមា ៧នាក់មានសារៈសំខាន់ជាក់ស្តែង។ ប្រសិនបើក្រុមមួយមានកីឡាករតិចជាងនេះដោយសារកាតក្រហម របួស ឬមូលហេតុផ្សេង អាជ្ញាកណ្ដាលអាចបញ្ឈប់ការប្រកួត ហើយលទ្ធផលត្រូវសម្រេចតាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់ស្ថាប័នរៀបចំ។ នេះជាចំណុចដែលការវិភាគទូទៅតែងរំលង ដោយវាមើលតែឈ្មោះក្រុម និងតារាងចំណាត់ថ្នាក់។ ទិន្នន័យបង្ហាញថា ភាពខុសគ្នារវាងក្រុមពេញកម្លាំង និងក្រុមដែលបាត់កីឡាករសំខាន់ ២ ឬ ៣នាក់ អាចប៉ះពាល់ដល់ទម្រង់ការពារ ការបង្កើតឱកាស និងប្រូបាប៊ីលីតេឈ្នះយ៉ាងខ្លាំង។

អ្នកមើលឃើញអ្វីខ្លះនៅពេលការប្រកួតកំពុងដំណើរការ?

ក្នុងការប្រកួតផ្ទាល់ អ្នកមើលនឹងឃើញការចាប់ផ្ដើមពីកណ្ដាលទីលាន ការវាយប្រហារ ការការពារ បាល់ចេញ បាល់ជ្រុង បាល់ពិន័យ និងការបន្ថែមម៉ោង។ សកម្មភាពទាំងនេះមិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យទេ ព្រោះរាល់ការចាប់ផ្ដើមឡើងវិញត្រូវធ្វើតាមច្បាប់ជាក់លាក់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ អ្នកមើលដែលយល់ពីលំដាប់នេះ អាចបែងចែកបានថា តើការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្ដាលជាបាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ បាល់ពិន័យដោយប្រយោល ឬការទាត់បាល់ឡើងវិញ។

អាជ្ញាកណ្ដាលកណ្ដាលមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការអនុវត្តច្បាប់ ខណៈអាជ្ញាកណ្ដាលជំនួយការជួយសម្គាល់បាល់ក្រៅទីលាន បាល់អអុហ្វសាយ និងស្ថានភាពនៅជិតតំបន់ពិន័យ។ ក្នុងការប្រកួតកម្រិតខ្ពស់ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូអាជ្ញាកណ្ដាលអាចពិនិត្យស្ថានភាពពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការច្រឡំអត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ ទោះមានបច្ចេកវិទ្យា ការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្ដាលតាមគោលការណ៍ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។

ការយល់ដឹងអំពីបាល់អអុហ្វសាយក៏សំខាន់ដែរ។ កីឡាករមិនត្រូវបានផ្ដន្ទាទោសដោយសារឈរនៅទីតាំងអអុហ្វសាយតែមួយមុខទេ លុះត្រាតែគាត់ចូលរួមលេង រំខានគូប្រកួត ឬទទួលផលប្រយោជន៍ពីទីតាំងនោះ។ ចំណុចនេះធ្វើឲ្យការវិភាគត្រូវពិនិត្យពេលបញ្ជូនបាល់ មិនមែនត្រឹមតែទីតាំងកីឡាករនៅពេលបាល់ទៅដល់ទេ។ ពោលគឺ រូបភាពមួយសន្លឹកអាចបំភាន់បាន ខណៈវីដេអូដែលបង្ហាញចលនាទាំងមូលមានតម្លៃជាង។ យ៉ាងហោចណាស់ នេះជាករណីមួយដែលភ្នែកទទេមិនឈ្នះមុំកាមេរ៉ាទេ។

គោលការណ៍សំខាន់សម្រាប់អ្នកវិភាគមានបី៖

1. ពិនិត្យពេលវេលាដែលកំហុសកើតឡើង ព្រោះកាតនៅនាទីទី ១០ និងនាទីទី ៨៥ មានផលប៉ះពាល់ខុសគ្នា។
2. បែងចែកបាល់ពិន័យក្នុងតំបន់ពិន័យ និងក្រៅតំបន់ពិន័យ ព្រោះលទ្ធផលចាប់ផ្ដើមឡើងវិញមិនដូចគ្នា។
3. មើលការបន្ថែមម៉ោងរបស់អាជ្ញាកណ្ដាល ព្រោះគ្រាប់បាល់នៅនាទីទី ៩០បូក អាចផ្លាស់ប្ដូរលទ្ធផលទាំងស្រុង។

ច្បាប់អអុហ្វសាយគឺជាឧទាហរណ៍នៃ “គែមលាក់ខ្លួន” ក្នុងការវិភាគ។ ក្រុមដែលប្រើខ្សែការពារខ្ពស់អាចបង្ខំគូប្រកួតឲ្យអអុហ្វសាយច្រើន ប៉ុន្តែវាក៏បង្កើតហានិភ័យឲ្យខ្សែប្រយុទ្ធរត់កាត់ខាងក្រោយបានដែរ។ ដូច្នេះ ចំនួនអអុហ្វសាយដែលបានបង្កើតមិនអាចបកស្រាយថាជាអត្ថប្រយោជន៍សុទ្ធបានឡើយ។ ត្រូវប្រៀបធៀបវាជាមួយល្បឿនខ្សែការពារ គុណភាពការបញ្ជូនបាល់ និងស្ថានភាពពិន័យ។

ប្រសិនបើចង់អានពីការបែងចែកហានិភ័យក្នុងការវិភាគ អាចបន្តទៅ៖

មើលព័ត៌មានលម្អិត

តើចំណុច ៣ណាដែលសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការយល់ច្បាប់?

ចំណុច ៣ដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់បំផុតគឺ ចំនួនកីឡាករ និងការប្ដូរ ពេលវេលានិងការបន្ថែមម៉ោង ព្រមទាំងប្រភេទបាល់ពិន័យនិងកាត។ ចំណុចទាំងនេះប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ទៅលើសមតុល្យក្រុម និងលទ្ធផលចុងក្រោយ។ ការយល់ច្បាប់ជួយកាត់បន្ថយការសន្និដ្ឋានខុសពីស្ថិតិដែលមើលឃើញតែមួយជ្រុង។

១. ចំនួនកីឡាករ និងការប្ដូរ

ក្រុមដែលនៅសល់ ១០នាក់មិនមែនគ្រាន់តែបាត់កីឡាករម្នាក់នោះទេ។ វាបាត់ប្រហែល ៩.១ភាគរយនៃកម្លាំងមនុស្សលើទីលាន ប៉ុន្តែផលប៉ះពាល់យុទ្ធសាស្ត្រអាចធំជាងលេខនេះ ព្រោះក្រុមត្រូវបិទចន្លោះ និងបោះបង់ការវាយប្រហារមួយផ្នែក។ ការប្ដូរនៅក្រោមបទប្បញ្ញត្តិ ៥ដងក៏មិនមានន័យថាក្រុមអាចបញ្ឈប់ការប្រកួត ៥លើកដាច់ដោយឡែកគ្នាទេ។ ក្នុងការប្រកួតជាច្រើន ការប្ដូរច្រើននាក់ក្នុងពេលតែមួយត្រូវរាប់ជាឱកាសប្ដូរមួយ។

២. ពេលវេលា និងការបន្ថែមម៉ោង

ពេលវេលាផ្លូវការគឺ ៩០នាទី ប៉ុន្តែម៉ោងលេងពិតអាចខុសគ្នាដោយសាររបួស ការប្ដូរ ការពន្យារពេល និងការពិនិត្យវីដេអូ។ អាជ្ញាកណ្ដាលកំណត់ម៉ោងបន្ថែមដោយផ្អែកលើពេលវេលាដែលបាត់បង់ ហើយអាចបន្ថែមបន្ថែម ប្រសិនបើមានការពន្យារពេលក្នុងអំឡុងម៉ោងបន្ថែម។ ដូច្នេះ ការបិទការវិភាគនៅនាទីទី ៨៩ គឺជាកំហុសគណិតវិទ្យា មិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្រទេ។

៣. បាល់ពិន័យ កាត និងគ្រាប់បាល់

បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់អាចបញ្ចូលគ្រាប់បាល់ត្រង់ទៅទីទាត់បាន ខណៈបាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ បាល់ពិន័យក្នុងតំបន់ពិន័យអាចនាំទៅរកការទាត់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើកំហុសស្ថិតក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់កំណត់។ សម្រាប់ការគណនាប្រូបាប៊ីលីតេ ក្រុមដែលទទួលកាតលឿងច្រើនមិនប្រាកដថានឹងចាញ់ទេ ប៉ុន្តែហានិភ័យកាតក្រហម និងការបង្ខំឲ្យការពារប្រយ័ត្នខ្លាំង នឹងកើនឡើង។

វិធីអានស្ថិតិកាត និងបាល់ពិន័យ

ចំណុចពិសេសមួយដែលគួរចងចាំគឺ ការទាត់បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រមិនមែនជាគ្រាប់បាល់ដែលធានា ១០០ភាគរយទេ។ ប្រភពទិន្នន័យប្រកួតអន្តរជាតិជាច្រើនបង្ហាញថា អត្រាបញ្ចូលបាល់ពិន័យជាទូទៅស្ថិតប្រហែល ៧៥ ទៅ ៨៥ភាគរយ ដោយប្រែប្រួលតាមកម្រិតការប្រកួត អ្នកទាត់ និងអ្នកចាំទី។ លេខនេះសំខាន់សម្រាប់ការវិភាគ ព្រោះការបូក “គ្រាប់បាល់រំពឹងទុក” ដោយសន្មត់ថាបាល់ពិន័យចូលជានិច្ច នឹងបំភាន់លទ្ធផល។ កុំឲ្យពាក្យ “ឱកាសធំ” បន្លំថា “លទ្ធផលប្រាកដ” ឡើយ។

នៅពេលពិនិត្យការប្រកួតសម្រាប់ការវាយតម្លៃប្រកួត គួរប្រើតារាងខាងក្រោម៖

• កីឡាករចាប់ផ្ដើម និងកីឡាករបម្រុងដែលអាចចូលជំនួស។
• កាតលឿង កាតក្រហម និងចំនួនកំហុសក្នុងប្រកួតចុងក្រោយ។
• គ្រាប់បាល់ស៊ុតចូល គ្រាប់បាល់របូត និងឱកាសស៊ុតដែលមានគុណភាព។
• ចំនួនពេលវេលាដែលក្រុមតាមពីក្រោយ និងការឆ្លើយតបក្រោយប្ដូរ។
• បទប្បញ្ញត្តិជាក់លាក់របស់លីគ ឬពានរង្វាន់ដែលកំពុងប្រកួត។

តើករណីពិសេសណាខ្លះដែលធ្វើឲ្យមនុស្សច្រឡំ?

ករណីពិសេសដែលច្រើនធ្វើឲ្យអ្នកមើលច្រឡំមាន បាល់ប៉ះដៃ ការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ទៅអ្នកចាំទី បាល់អអុហ្វសាយ ការប្ដូរកីឡាករ និងការប្រកួតដែលត្រូវកាត់សេចក្ដីដោយការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ។ ចម្លើយមិនអាចសម្រេចពីពាក្យ “ប៉ះដៃ” ឬ “ឈរខាងមុខ” តែមួយបានទេ ព្រោះច្បាប់ពិនិត្យចេតនា ទីតាំង និងផលប៉ះពាល់នៃសកម្មភាព។

ការប៉ះដៃមិនមែនសុទ្ធតែជាកំហុសឡើយ។ អាជ្ញាកណ្ដាលពិនិត្យថា តើដៃធ្វើឲ្យរាងកាយធំខុសធម្មជាតិឬទេ តើកីឡាករធ្វើចលនាដៃទៅរកបាល់ឬទេ និងតើសកម្មភាពនោះបង្កើតឱកាសស៊ុតឬបញ្ឈប់ឱកាសច្បាស់លាស់ឬទេ។ ច្បាប់ក៏មានលក្ខខណ្ឌពិសេសសម្រាប់គ្រាប់បាល់ដែលកើតឡើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីបាល់ប៉ះដៃអ្នកវាយប្រហារ។ ការសម្រេចត្រូវអានតាមស្ថានការណ៍ មិនមែនតាមការមើលឡើងវិញខ្លីៗទេ។

ការបញ្ជូនបាល់ទៅអ្នកចាំទីក៏មានចំណុចលាក់។ អ្នកចាំទីមិនអាចយកដៃកាន់បាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមទាត់បញ្ជូនដោយចេតនាទៅគាត់បានទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីកាន់បាល់លើសពេលដែលច្បាប់អនុញ្ញាត អាជ្ញាកណ្ដាលអាចផ្ដល់បាល់ពិន័យដោយប្រយោល ឬចាត់វិធានការតាមករណី។ ច្បាប់នេះមានគោលបំណងទប់ស្កាត់ការពន្យារពេល ដូច្នេះវាមានតម្លៃខ្ពស់នៅចុងការប្រកួតដែលក្រុមមួយកំពុងការពារគ្រាប់នាំមុខ។

ក្នុងការប្រកួតដែលស្មើ ការកាត់សេចក្ដីអាចប្រើម៉ោងបន្ថែម ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ១៥នាទី ហើយបន្តទៅការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ ប្រសិនបើបទប្បញ្ញត្តិពានរង្វាន់កំណត់ដូច្នេះ។ វគ្គទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រមានការជ្រើសរើសកីឡាករ និងលំដាប់ទាត់ដែលត្រូវគោរពតាមច្បាប់។ ក្រុមដែលមានអ្នកចាំទីល្អមិនទទួលបានជ័យជម្នះដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ព្រោះលទ្ធផលអាស្រ័យលើគុណភាពការទាត់ ការទាយទិស និងសម្ពាធផ្លូវចិត្ត។

មានចំណុចប្រតិបត្តិការមួយទៀតដែលគេនិយាយតិច៖ បទប្បញ្ញត្តិការប្ដូរអាចខុសគ្នារវាងលីគ ពានរង្វាន់ និងការប្រកួតយុវជន។ ការប្រកួតមួយអាចអនុញ្ញាតការប្ដូរ ៥នាក់ក្នុងឱកាស ៣ដង ខណៈការប្រកួតផ្សេងអាចមានច្បាប់បន្ថែមសម្រាប់ម៉ោងបន្ថែម។ ដូច្នេះ អ្នកវិភាគត្រូវអានបទប្បញ្ញត្តិរបស់ការប្រកួតជាក់លាក់ មិនគួរយកច្បាប់ពីការប្រកួតមួយទៅសន្និដ្ឋានលើការប្រកួតមួយទៀតឡើយ។ សូម្បីតែរឿងដែលមើលទៅសាមញ្ញ ក៏ចូលចិត្តលាក់អក្សរតូចៗដែរ។

ចង់ពិនិត្យបរិបទការប្រកួតឲ្យមានប្រព័ន្ធជាងមុន អាចចាប់ផ្ដើមពីធនធាននេះ៖

អានការណែនាំបន្ថែម

ចំពោះការទស្សន៍ទាយ ឬការភ្នាល់ កុំច្រឡំរវាងច្បាប់បាល់ទាត់ និងលក្ខខណ្ឌរបស់អ្នកផ្ដល់សេវា។ ច្បាប់បាល់ទាត់កំណត់ថាគ្រាប់បាល់ត្រូវរាប់យ៉ាងដូចម្ដេច ខណៈលក្ខខណ្ឌទីផ្សារអាចកំណត់ថាតើការប្រកួតដែលត្រូវបោះបង់ ត្រូវពន្យារ ឬត្រូវបញ្ចប់ដោយការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ នឹងត្រូវគណនាយ៉ាងដូចម្ដេច។ អ្នកអានគួរពិនិត្យលក្ខខណ្ឌផ្លូវការ អាយុកាលគណនី និងច្បាប់ក្នុងតំបន់មុនពេលប្រើប្រាស់សេវាណាមួយ។ ការរំពឹងទុកខ្ពស់ដោយគ្មានការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ គឺជារូបមន្តដែលមានតម្លៃរំពឹងទុកអវិជ្ជមានយ៉ាងស្អាតស្អំ។

សេចក្ដីសន្និដ្ឋាន៖ តើគួរយល់ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់យ៉ាងដូចម្ដេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គួរត្រូវបានយល់ជា​ប្រព័ន្ធ មិនមែនជាបញ្ជីពាក្យពិបាកៗទេ។ ចាប់ផ្ដើមពី ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម ៩០នាទី កាត បាល់ពិន័យ អអុហ្វសាយ និងលក្ខខណ្ឌប្ដូរ បន្ទាប់មកទើបភ្ជាប់វាទៅស្ថិតិ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម។ ការវាយតម្លៃប្រកួតដែលមានគុណភាពត្រូវបញ្ចូលទិន្នន័យជាក់ស្តែង ដូចជា ស្ថានភាពកីឡាករ ស្ថិតិការពារ និងបទប្បញ្ញត្តិពានរង្វាន់ មិនមែនពឹងលើចំណាត់ថ្នាក់ឬប្រជាប្រិយភាពក្រុមតែមួយទេ។

តារាងពិនិត្យខ្លីសម្រាប់មុនប្រកួតមានដូចនេះ៖

1. ពិនិត្យក្រុមចាប់ផ្ដើម កីឡាករអវត្តមាន និងកាតពិន័យ។
2. បញ្ជាក់ថាការប្រកួតមានការប្ដូរប៉ុន្មាននាក់ និងមានម៉ោងបន្ថែមឬអត់។
3. ពិនិត្យទម្រង់ ៥ប្រកួតចុងក្រោយ ប៉ុន្តែកុំចាត់ទុកវាជាការធានាលទ្ធផល។
4. បែងចែកស្ថិតិម្ចាស់ផ្ទះ និងក្រៅផ្ទះ ព្រោះបរិបទទាំងពីរមិនស្មើគ្នា។
5. កំណត់ថវិកា និងកម្រិតហានិភ័យជាមុន ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់។

ការស្គាល់ច្បាប់មិនអាចធានាឲ្យអ្នកទាយបានត្រូវគ្រប់ប្រកួតទេ។ វាគ្រាន់តែបង្កើនគុណភាពព័ត៌មាន និងកាត់បន្ថយការសម្រេចចិត្តដែលផ្អែកលើអារម្មណ៍។ តាមទ្រឹស្តីប្រូបាប៊ីលីតេ ការយល់ច្បាស់អាចបន្ថយកំហុស ប៉ុន្តែមិនលុបភាពមិនប្រាកដប្រជាឡើយ។ ជឿឬមិនជឿ—ខ្ញុំពិតជាយល់ឃើញដូច្នេះ។

សម្រាប់ការតាមដានស្ថិតិ និងមាតិកាពាក់ព័ន្ធពានរង្វាន់ពិភពលោក អាចចូលមើលការវាយតម្លៃប្រកួតដោយប្រើព័ត៌មានប្រកួតដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់៖

ចាប់ផ្ដើមស្វែងយល់

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្ដេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាបទប្បញ្ញត្តិសម្រាប់គ្រប់គ្រងការប្រកួតដែលមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម។ វារួមមានទំហំទីលាន ចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា បាល់អអុហ្វសាយ បាល់ពិន័យ កាត និងការចាប់ផ្ដើមលេងឡើងវិញ។ ច្បាប់ផ្លូវការត្រូវបានរៀបចំដោយក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហើយត្រូវបានប្រើជាមូលដ្ឋានក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិ និងការប្រកួតក្នុងស្រុក។

សំណួរ៖ តើក្រុមបាល់ទាត់មួយអាចមានកីឡាករប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ក្រុមមួយអាចមានកីឡាករលើទីលានអតិបរមា ១១នាក់ និងត្រូវមានអ្នកចាំទីម្នាក់។ ប្រសិនបើចំនួនកីឡាករធ្លាក់ក្រោម ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចបន្តជាធម្មតាបានទេ ហើយស្ថាប័នរៀបចំនឹងសម្រេចតាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់ខ្លួន។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងការប្ដូរអាចខុសគ្នាតាមលីគ ឬពានរង្វាន់។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់មានរយៈពេលប៉ុន្មាននាទី?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០នាទី បែងជា ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្ដាលអាចបន្ថែមពេលសម្រាប់របួស ការប្ដូរ ការពន្យារពេល និងការត្រួតពិនិត្យវីដេអូ។ ប្រសិនបើជាការប្រកួតកាត់សេចក្ដី ហើយពិន្ទុនៅតែស្មើ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ៣០នាទី និងការទាត់បាល់ ១១ម៉ែត្រ តាមបទប្បញ្ញត្តិពានរង្វាន់។

សំណួរ៖ តើបាល់អអុហ្វសាយ និងបាល់ពិន័យខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្ដេច?

ចម្លើយ៖ បាល់អអុហ្វសាយពាក់ព័ន្ធនឹងទីតាំង និងការចូលរួមលេងរបស់កីឡាករនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។ បាល់ពិន័យកើតឡើងនៅពេលមានការរំលោភច្បាប់ ហើយអាចជាបាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល។ បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់អាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់បាន ខណៈបាល់ពិន័យដោយប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។

សំណួរ៖ តើអ្វីត្រូវធ្វើ ប្រសិនបើមិនយល់ការសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្ដាល?

ចម្លើយ៖ គួរពិនិត្យវីដេអូពេញលំដាប់ និងច្បាប់ពាក់ព័ន្ធ មិនគួរសម្រេចតាមរូបភាពតែមួយសន្លឹក។ សម្រាប់បាល់អអុហ្វសាយ ត្រូវមើលពេលបញ្ជូនបាល់ ហើយសម្រាប់បាល់ប៉ះដៃ ត្រូវពិនិត្យចលនាដៃ ទីតាំង និងផលប៉ះពាល់។ ក្នុងការប្រកួតដែលមានប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ ការសម្រេចចុងក្រោយនៅតែជារបស់អាជ្ញាកណ្ដាលកណ្ដាល។

សំណួរ៖ តើការរៀនច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ត្រូវចំណាយប្រាក់ទេ?

ចម្លើយ៖ ការរៀនមូលដ្ឋានអាចធ្វើបានដោយឥតគិតថ្លៃ តាមឯកសាររបស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ប្រសិនបើចូលរៀនវគ្គអាជ្ញាកណ្ដាល ឬប្រើវេទិកាទិន្នន័យវិជ្ជាជីវៈ អាចមានថ្លៃចុះឈ្មោះ ឬថ្លៃជាវ។ សម្រាប់អ្នកអានទូទៅ ការយល់ពី ១៧ច្បាប់ស្នូល និងការអនុវត្តតាមវីដេអូប្រកួត គឺជាចំណុចចាប់ផ្ដើមដែលមានប្រសិទ្ធភាព។

សំណួរ៖ តើការយល់ច្បាប់អាចធានាឲ្យទាយលទ្ធផលត្រូវឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនអាចធានាឲ្យទាយលទ្ធផលត្រូវបានទេ ព្រោះរបួស កាតក្រហម កំហុសបុគ្គល និងភាពចៃដន្យអាចផ្លាស់ប្ដូរការប្រកួតបាន។ ការយល់ច្បាប់ជួយឲ្យអ្នកបកស្រាយស្ថិតិបានត្រឹមត្រូវ និងជៀសវាងការរាប់ទិន្នន័យខុស ដូចជាចាត់ទុកបាល់ពិន័យជាគ្រាប់បាល់ប្រាកដ។ ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ ត្រូវកំណត់ថវិកា គោរពច្បាប់ក្នុងតំបន់ និងឈប់នៅពេលការចំណាយលើសកម្រិតដែលបានកំណត់។